İki Çocuk, İki Farklı İnat: 'Mükemmel Anne' Olma Takıntımı Nasıl Bıraktım?

 “İki çocuklu hayat zaten kendi içinde başlı başına bir maraton. Biri 4, diğeri 8 yaşında ve ikisinin istekleri, enerjileri, inatlaşmaları bambaşka. Bütün gün peşlerinde elinde meyve tabağıyla koşan o klişe ve yorgun anne figürüne dönüşmüştüm. Biri elmayı sever, diğeri ağzına sürmez; biri sebze çorbası içer, diğeri içindeki minik havucu görüp masayı terk eder. Her gün her ikisinin de günlük alması gereken besinleri hesaplamaktan beynim yoruluyordu. Artık bu kontrol takıntısını bıraktım çünkü beni çok mutsuz ediyordu. Evdeki kuralları biraz daha basitleştirdik. En azından günlük vitamin desteklerini kendi istekleriyle, sanki bir şekerleme yiyormuş gibi keyifle almaları üzerimden öyle büyük bir psikolojik yük kaldırdı ki... Şimdi onlar kendi vitamin saatlerini bana hatırlatıyor, ben de o anlarda sadece kahvemi yudumluyorum.”